For VPRO Nederland van Boven I was art director, meaning the creation of the programs’ logo, identity, style guide, leader, idents, broadcast design, online & offline communication design, augmented reality tv guide, promo videos, timelapse photography & post production. I worked with the editorial team at VPRO, the communication and TV guide department to conceptualize and roll out the marketing/promo media and designs for the program.

The program had an average 1,2 million viewers, was worldwide trending topic and had rave reviews on twitter, facebook, and in the news media.  Instead of bending content and it’s form to what’s proven to be popular (which is what journalism and tv programs seem to be about now), VPRO has the guts to be innovative and try something different. It brought up discussions about ‘slow tv’, data visualization and journalism, and showed dutch tv stations that people are interested in television that gives some space to look and think.

Netherlands from Above showed Dutch viewers that the Netherlands is pretty from above, every centimeter designed by humans. It showed we are not such a mess as it all seems if you just watch the news (which only shows a selective virtual microcosmos based on reality). NLVB gives a new perspective on our everyday lives. We are a design country, a grid country, a control freak country, a protectionist country, with lines running through every bit of landscape, moving us around or dealing with water. Here you’ll find a selection of the media and footage I did and art directed. Thanks for reading/watching (please view all videos in HD).

01. VISUAL IDENTITY

> download styleguide (PDF)

The concept of the identity started with the logo and the vpro design grid that relates all vpro design to each other, which has a very modernistic and constructive design concept. Usually, this graphic approach stands alone, with very recognizable graphic elements such as Goudzoekers and Tegenlicht which I also did. Netherlands from Above is for a different channel (Netherlands 1) and a larger target audience than the ‘critical depth seeker’ the vpro usually aims at.

Therefore I wanted the design to relate to the imagery that is the basis of this program, the helicopter and data visualization shots. Since the Netherlands and VPRO is all designed around a grid, I wanted the logo to relate with the imagery via the (dynamic/moving) grid. So, on television, the design never stands alone but always relates to content. This concept is also applied to offline communication design, having a recognizable layout and concept that relates all program media to eachother.

A couple of Nederland van Boven print examples:

02. TEASER/TRAILERS

There were many promos for online, public display LED screens all over the country, besides the abri poster campaign at 700 locations. I edited & designed these prelaunch promos, and shot most of the timelapse photography:

PROMO teaser trailer 1 – urban traffic

PROMO teaser trailer 2 – waterway traffic

PROMO teaser trailer 3 – air traffic

03. LEADER & BROADCAST DESIGN

The leader

The concept of the leader is about introducing the host, showing spectacular shots from a different perspective (in correspondance with the host’s narrative) and of course stating the design/brand/logo of the program for recognizability. The host on the rooftop introducing the program is the same idea as Britain from Above (the original series). The story, graphic approach and mood is different. You enter the Netherlands from the sky, flying over it and in the end zooming out showing the whole country and program logo integrated into one shot. The gridlines and movement are the basic concept, since the netherlands is a grid designed country and the lines are subtle enough to correspond with imagery without being to dominant.

I storyboarded the leader and logo animation, after conceptualizing the logo concept with the 3d line movement. Supervising the 3d ‘cosmic zoom’ animation (with art director Dave from 422), so the earth is tilted at the same angle as the triangle in the logo of VPRO – a strong element in the graphic identity grid of the broadcaster. I wanted to zoom out to space level, to get an overview of the Netherlands in global context and the earth revealing the logottype of Nederland van Boven, with the 3d lines scanning the surface of the planet, from the sun/logotype.

The music was composed by Yorick Goldewijk from Sonicpicnic and orchestrated by Brandenburgisches Staatsorchester Frankfurt (Bernd Ruf). When VPRO asked me to do the visual identity and leader, I went to Sonicpicnic directly since we have been working together on more VPRO assignments/leaders and they get the feeling and idea quickly. Yorick’s compositions really impressed me with their epic scale, complimenting the visuals perfectly.

3D animation by 422 South Thanks to Sander Cijsouw for assisting with the edit, Rogier Schalken and Arthur Donk for the after effects animation of the leader.

> download First Leader Storyboard (PDF)

Making of – leader / ident
I’ve designed and animated the Making Of leader:

04. THE WEBSITES

The interactive map website was designed by Robin Verdegaal and Stamen (US), Jasper Koning was editor in chief.

I was responsible for the look and feel, check usability and make sure it fits the total identity of the program. I made the online styleguide:

The vpro guide cover, which featured an augmented reality layer when holding in front of the webcam on this website I concepted with Jasper koning and designed, developed by Devboy. The train movement animation was done by 422 South and Frédérik Ruys.

VPRO AR tv guide cover

A preview of the AR animation layer

Also, the VPRO site itself and other platforms were branded in Nederland van Boven style, such as Uitzendinggemist, Youtube, Wetransfer, VPRO blog background, etc.

> View interactive map website
> Visit the AR TV guide website
> Nederland van Boven on Uitzendinggemist
> Nederland van Boven on Youtube

05. FACEBOOK, LED & TV GUIDE VIDEOS

Two months before the program started, we gave away one shot every week on VPRO Facebook with the questions “where is this?”. This proved to be quite popular.

FB promo 1

FB promo 2

FB promo 3

Dropstuff LED promo

LED Utrecht Central Station promo

UFO promo

This is not a joke, or a made up viral. This is real, we don’t know for sure what it is.

06. TIME LAPSE PHOTOGRAPHY & POST PRODUCTION

I’ve shot over 30 shots at 8 locations all over the Netherlands, from Rotterdam to the island of Texel. Most of these shots were used in the programs episodes, promo’s and making of videos. Here you can find most of the shots I did in one video, also some unused ones. The special secret 11th episode of Nederland van Boven on the dvd/bluray features more timelapses.

07. WALLPAPERS

> download wallpapers (zip / jpg / full HD)

SUCCES OF NEDERLAND VAN BOVEN

+ Average of 1,2 million viewers per TV episode

+ worldwide trending topic, every episode in the dutch daily top 4.

+ raving reviews by the public & press

+ public discussions about tv programming and ‘slow tv’ / data visualization

VIEW THE EPOSIDES / VIDEOS

For more videos and the entire episodes, check:

> Nederland van Boven on Uitzendinggemist

> Nederland van Boven on Youtube

CREDITS NEDERLAND VAN BOVEN

Special thanks to Geert Rozinga (editor in chief), Robert Wiering (director) and Bircan Ünlu (producer).

For full credits of the program, visit:

> Nederland van Boven colofon

Thanks to Lars Steenhoff.

Volgens Dick Swaab (neuroloog ‘We zijn ons brein’), kunnen we beter TV kijken dan sporten.

Waarom? Dat legt hij niet uit.

Dick Swaab heeft met “We zijn ons brein” een fantastisch inzichtelijk boek geschreven over de werking van de hersenen, ook in relatie met sociaal-culturele fenomenen. Elke pagina verslind ik en vind ik leerzaam. Alles is doorgrond van feitelijk onderzoek – behalve de anderhalve bladzijde over sport. Het hele boek gaat namelijk over de hersenen en de wisselwerking met het lichaam en de maatschappij, behalve dit stukje. Het enige hoofdstuk in het boek dat zeurderig en rancuneus overkomt.

Hier worden alleen de fysieke nadelen makkelijk ingewreven, zonder dat de effecten van het sporten zelf (tijdens het sporten) op de hersenen ook maar een beetje aandacht krijgen – behalve dan de tikken die boksers te verduren krijgen, en dat lijkt me een niet te weerleggen verhaal (klappen op je hoofd zijn schadelijk, blijkt bijzonder genoeg, het is werkelijk een openbaring!).

Sinds Descartes ‘ik denk dus ik ben’, is de westerse maatschappij er in toenemende mate één geworden van hoofden die hun lichaam meeslepen. Alsof er geen verband tussen de twee bestaat. Alsof deze scheiding tussen lichaam en geest er een is die buiten het conceptuele gedachtegoed en het taalconstruct bestaat.

Steeds meer mensen, ook wetenschappelijke en juist uit mijn beroepsgroep (beeldschermwerkers), spenderen de meeste tijd OF zittend (achter de computer) OF achter de televisie (dit laatste geld voor de gehele bevolking). Dat dit duidelijke fysieke nadelen tot gevolg kan hebben, zoals bijvoorbeeld obesitas, lijkt me vrij duidelijk. Natuurlijk in combinatie met verstoord eetgedrag. Ik snap dat de term ‘sport’ bij sommigen een allergische reactie teweegbrengt, zoals overduidelijk bij de heer Swaab, die stelt dat mensen beter kunnen gaan schaken of tv kijken, dan leef je langer.

De vraag of een langer leven een kwalitatief beter leven is, stelt Swaab zichzelf niet – maar dat is meer een filosofische vraag en op dat terrein is hij van de snelle conclusies. Hij schept wel erg veel zelfgenoegzaamheid met zijn recalcitrante conclusies als het gaat om sport, het is nogal doorzichtig. Hij lijkt ook slechts topsport, in de meest extreme vorm, als voorbeeld te nemen. En ja, dat is puur lichamelijk vaak schadelijk, zeker op termijn. Maar hij is toch neuroloog? Bovendien kiezen die mensen er toch echt voor, en als de vrije wil niet bestaat, zoals hij zegt, dan zijn ze er ook niet verantwoordelijk voor, dus verdienen ze de hoon niet echt.

Ik had graag willen lezen in zijn boek, wat voor een gevoelens (neurologische effecten) sport teweeg kan brengen. Dit lijkt hij geheel te ontkennen, of hij heeft deze ervaring persoonlijk nooit gehad? Ik heb het niet over competitieve ervaringen, maar over bijvoorbeeld de dopamine / adrenaline ‘rush’ die plaats kan vinden.

Sport kan bij mensen mentale scherpte en fysieke versterking bewerkstelligen waartussen een verband moet bestaan (de hersenen zijn toch onderdeel van het lichaam – of nu ineens niet?).

Ik had graag, zonder daarbij zelf de antwoorden te weten (al realiseer ik ze wel, zonder neurologische kennis), hierover iets gelezen:

> invloed op zelfbeeld

> invloed op mentale scherpte

> gevoel van euforie

> ‘een’ zijn van lichaam en geest

> fysieke versterking, en de invloed daarvan op de geest

De term Homo Universalis – de oude Grieken/Romeinen snapten sommige dingen beter dan wij nu – is de heer Swaab vreemd.

Hij is een hoofd dat zijn lichaam meesleept, en ontkent daarmee op z’n minst de helft van z’n bestaan. Dit doet hij in de rest van het boek NIET, maar in deze snel geschreven pagina’s wel (het zijn er 2,5).

Verder vind ik zijn boek, bijzonder inspirerend, interessant en inzichtelijk. Ik ben graag een betweter die dingen anders bekijkt, maar zijn conclusies vallen me van zo’n geleerde man nogal tegen. Ook al wordt ik graag op het andere been gezet, wel op basis van argumenten.

Ik vind ongenuanceerd ook wel leuk. Maar ongefundeerd (jaja, je krijgt sneller fysiek letsel, is dat het enige wat hij kan bedenken?) EN ongenuanceerd, zonder de wisselwerking van hersenen en lichaam te onderzoeken of uit te leggen, is bijzonder jammer, met name voor een wetenschapper.

Hij stelt dat je beter naar sport kan kijken op tv. Er is geen volk dat zoveel naar (intense) sporten op tv kijkt als Amerikanen, ze hebben makkelijk 100 sportkanalen door het hele land. Er is geen volk zo ongezond en obees. Ik heb het zelf niet op het kunstmatige schoonheidsideaal, dat is niet reden dat ik sport. Slank is niet supergezond blijkt uit onderzoek. Het kunstmatige schoonheidsideaal (want ge-Photoshopt) is tergend, en onhaalbaar.

Maar zodra mensen niet meer normaal kunnen bewegen, en in onze cultuur alleen maar tv kijken, gaat het de goede kant op als je Swaab’s stelling doortrekt.  Dat de medische wereld het ongezonde leven langer weet te rekken is nog steeds een ideaalbeeld blijkbaar – langer in een zorghuis zitten terwijl je niet door de deur past? Ironisch genoeg komen uit de USA ook de veel te extreme sporten, dat gaat ook nergens over, dat ben ik met Swaab eens. Extremen zijn niet wenselijk.

Kijk naar de Aziaten, waar ons kunstmatig onderscheid van lichaam en geest ook zijn intrede heeft gedaan. Wat gebeurt er? In het kantoorzitten, dikker, gestressed. Steeds meer geld, steeds minder gezondheid. Wellicht een langer leven, volgens Swaab (zonder argumentatie), maar wat voor een leven. Gelooft hij nog daadwerkelijk in het belerende westerse ideaal – waar het lichaam al lang vergeten is en het slechts om het brein draait in ons bestaan?

In China bijvoorbeeld, zie je mensen in de vroege ochtend rustig bewegen, T’ai Chi. Ik weet niet of de heer Swaab T’ai Chi kent, maar als je daar anderen of jezelf mee beschaadt, doe je iets niet goed. De meeste mensen zijn (nog) slank in China – het makkelijke inkoppertje over armoede daargelaten, ik heb het over welvarende steden en een oudere gezonde generatie. In de steden zie je helaas ook steeds meer het westerse fenomeen: fast food, fast media, fast work. Dikkere jongeren achter hun spelcomputers met hoop op een snelle baan. Ik zie het in Korea, Japan, China. Ze worden net als de Amerikanen: Eat, Shit & Work. Ja, ik ben ook in Amerika geweest, in verschillende steden in de westkust en oostkust. Superaardige mensen, wellicht de aardigste en meest geinteresseerde ter wereld – but something has gone terribly wrong. Ik heb hier (in Amsterdam) nog nooit iemand gezien die zo obees was dat de vetkwabben over de voeten rollen – en je ziet ze veeeeeeel. Komt misschien omdat de fiets het meeste gebruikte transportmiddel is hier. Vooral niet sporten hoor, volgens Swaab.

Als de term ‘sport’ de heer Swaab zo tegenstaat, kan hij het wellicht het synoniem ‘lichaamsbeweging’ gebruiken om onderzoek te doen naar de wisselwerking tussen lichaam en geest op dit vlak – alle excessen zijn schadelijk, natuurlijk, maar om het geheel ‘sport’ af te doen als totaal onzinnig, is ook een exces. En schadelijk voor de volksgezondheid, als zijn boek het standaardwerk wordt dat het op alle andere vlakken lijkt te verdienen – voor zover ik er als neuroleek tegenaan kijk.

Vechtsport, of liever ‘Martial Arts’ heeft me structuur, (zelf)discipline, fysieke ontwikkeling, mentale coherentie, en euforie gegeven waar geen enkele puur mentale oefening tegenop kan – ik beoefen dit 16 jaar (in totaal 22, inclusief jeugd). Als ik een tijd niet sport, raak ik in disbalans.

Schaken is mooi, maar het is een beetje flauw als hij zegt dat het de beste sport is die je kan beoefenen. Als ik een tijd niet sport, gaat het fysiek en mentaal minder goed. Het lichaam hoeft de geest toch niet uit te sluiten? Ook op het gebied van mentale oefening hebben we wat te leren van de oude Grieken en Aziaten – het is ook logisch dat ‘spiritualiteit’ steeds populairder wordt – in een commercieel jasje hier weliswaar, dus missing the point, maar goed. Het onderscheid tussen lichaam en geest, is door het brein gemaakt. Misschien wil het brein wel belangrijker gevonden worden? Het hele lichaam heeft invloed op het brein, en dus de geest – deze conclusies zijn te trekken in de rest van zijn boek (o.a. de invloed van testosteron (bijnier) op sexualiteit en identiteit).

Ik raad het de heer Swaab zeer aan, een beetje te gaan sporten. Wellicht komt hij tot nieuwe inzichten. Hij moet wel rustig beginnen. Een beetje T’ai Chi bijvoorbeeld. Vooral niet joggen, dat ben ik met Swaab eens, de Amerikaan (Jim Fix) die dat zoveel promote, viel dood neer – tijdens het joggen. De grap van stand up komiek Denis Leary was, dat hij waarschijnlijk gevonden werd door mensen die een peukje rookten – alsof dat dan wel gezond is. Maar Swaab is serieus in zijn nonargumentatie en makkelijke conclusies, in een anderzijds WEL beargumenteerd boek en inzichtelijk boek.

We zijn niet alleen ons brein, we zijn ons lichaam. Het brein is daar een onderdeel van. En de westerse maatschappij is verdwaalt in het brein, de ratio, als hoogste goed. Beetje jammer, voor onze lichamen, voor ons. Een beetje jammer voor ons brein ook – deze moralistische en denegrenende houding ten op zichte van lichaamsbeweging.

Ik ga even rustig sporten. Ik voel me zo dadelijk, dan meer fit, meer helder, meer scherp. Dat vertelt m’n brein me, op basis van vele jaren sportervaring. Hier zal vast een neurologische en fysiologische verklaring voor zijn, want er zijn er heel veel die dit wel ervaren.

Jurriaan Schalken.

de Denkende Sporter

Analyse van media en sociaal gedrag

Facebook en Twitter zijn een natuurlijk gevolg van de netwerk maatschappij. Mensen zijn sociaal ingesteld, en willen dingen delen. De netwerk maatschappij is een gevolg van computers en de telefoonlijn. Die het gevolg zijn van de geschreven en gesproken taal: de eerste media waarmee gedachten konden worden gedeeld. Net zoals bovengenoemde, hebben deze impact op communicatie maar ook het denken zelf. Ik vind het interessant om de wisselwerking tussen mens en media te bestuderen. De beïnvloeding is wederzijds, en erg sterk. Alleen iedereen gaat er nogal in op, kritiekloos. Het is toch ‘leuk’?

Het exhibitionistisch statusplatform der oppervlakkigheid

Ik chargeer hier met een bewust doel, introspectie. Mijn stelling: continu alles altijd ‘leuk’ vinden is de intellectuele en emotionele de-indivualisering. Hopelijk zijn mensen bereid, en is de attention span nog lang genoeg, om iets te lezen, wat even wellicht niet ‘Leuk’ is – mocht je dit via Facebook aangeklikt hebben. Facebook bepaalt je gedrag namelijk.

Social media heeft mooie kanten

De positieve kanten van sociale media? Zijn er ook; land, ras, kasten, cultuur wordt steeds minder belangrijk als voorwaarde voor contact – het gaat om de inhoud, zou je zeggen. Dat is mooi. Maar waar gaat dat contact over? Het lijkt erop dat Facebook de online communicatie tool pur sang is geworden. De premise van Facebook is prachtig, iedereen in contact met elkaar, maar hoe vullen we – gedicteert door het systeem – het contact in? Leuk lijkt positief, maar doet wat mij betreft af aan dingen die ik zou willen doorsturen, die me raken op welk mogelijk emotioneel of rationeel vlak dan ook.

Ik hoopte dat ik er net zoals de rest van de 500 miljoen mensen, volledig in op zou gaan. Ik wist heel lang niet wat ik ermee aan moest. In de praktijk legde het m’n communicatieve vaardigheden stil, want ik weiger m’n inhoudelijke, retorische en emotionele vaardigheden zo kapot te laten wringen door 1 medium.

Mens creeërt media creeërt mens. Media bepaalt niet alleen de inhoud, maar ook het kader en de vorm van het denken en doen. Communicatie is een gevolg van denken, een gevolg van media. ’Nieuws’ bepaald ons wereldbeeld; dit werd voorheen buiten de media met elkaar besproken; op de werkvloer, aan tafel tijdens het eten. Nu is de media zelf, het discussieplatform bij uitstek; in de vorm van blogs, fora, en Facebook. Maar eigenlijk komt er niet zoveel Nieuws of ‘inhoud’ voor op facebook. Wel de verwijzing ernaar, maar niet de inhoud zelf, laat staan discussie erover. Er komt eigenlijk maar 1 basale ‘emotie’ voor.

Er zijn zoveel emoties te ervaren, mensen kiezen ervoor, of het systeem Facebook kiest voor je, dingen alleen maar ‘leuk’ te vinden. Het is de verrijking en de verarming van het menszijn, het ultieme collectieve (leuk) zelfbedrog (alles is leuk).

Elke emotie die ons niet bevalt, die niet leuk is, die niet het kunstmatige zelfbeeld naar anderen bevestigd, wordt niet verstuurd: Alleen ‘Likes’ verspreiden zich.

So what? Hoor ik mensen denken. Menselijke reacties zijn voorspelbaar als ze iets volledig hebben geaccepteerd, en er vervolgens niet meer bij stilstaan. Ze zijn het medium geworden, in doen en laten: eerst binnen, en later buiten het medium. ‘The medium is the message’, maar ook: The people are the medium!

Zit jij nog NIET op Facebook?

Zo is iedereen Facebook binnen gelokt: peer pressure in het echte leven. Voor volwassenen onschuldig, de identiteit is al in zeker mate ontwikkeld. Voor kinderen is het harder, als je ergens geen onderdeel van bent, niet mee wil of kan doen. Binnen Facebook, hangt de sociale status niet zozeer af van wat je zegt, of de kwaliteit van de ‘vriendschappen’, maar de hoeveelheid ‘vrienden’. Haha, je hebt ‘maar’ 40 vrienden. Het is de extentie geworden van het materialistisch statusgedreven bewustzijn. Hier weer, voor mensen die in het echte leven vriendschappen hebben ontwikkeld – snel te relativeren. Ik vind mensen die status of identiteit ontlenen aan de hoeveelheid vriendschappen online (en offline, maar dat kwam nooit voor, voor social media), het bewijs dat de evolutie wel degelijk achteruit kan hollen. We gaan wel erg snel terug naar de Tribal man, weg van het individuele bewustzijn. Het collectief om het collectief, wat hetzelfde is als vorm om de vorm.

De toekomstige generatie die er volledig mee ondergedompeld is, zal geen vriendschappen meer kennen, of weten wat vriendschap inhoudt, noch in het echt, noch digitaal. Vriendschap is niet alleen gebaseerd op dingen delen die je leuk vindt: dat deel je met iedereen.  Er zijn mensen die het wel als communicatieplatform gebruiken, maar ik zie het weinig. Het systeem is vaak sterker.

Als kids niet meedoen, vallen ze buiten de boot. Facebook laat door middel van kinderen zien hoe snel het fascisme zich kan ontwikkelen (denk er even over na voordat je dit een groteske uitspraak vindt, al gelezen in de media hoe erg en intens kinderen wordn kapotgemaakt op, voor en door middel van Facebook?). Kids communiceren meer met elkaar door een schermpje dan in het echt. Hoeft niet slecht te zijn, als je mee kan/wil doen, maar het heeft onvoorstelbare gevolgen voor het zelfbeeld, beeld van anderen, en de maatschappij – die steeds meer digitaal wordt. Dat op zich is al een grappige omwenteling: Vroeger was je een ‘nerd’ als je ‘iets’ met computers doet, nu ben je een ‘loser’ als je niet op facebook zit. Maar nerds zijn nu ook de rijkste en machtigste der aarde (Steve Jobs en Bill Gates).

Niemand weet waarom ze op Facebook zitten, want er wordt nooit iets zinnigs gemeld – het is geen inhoudelijk motief. Mensen zitten er alleen op, omdat iedereen erop zit. Ongelovelijk schaapgedrag, en het valt me op hoe weinig mensen stilstaan bij het effect dat het heeft op de communicatie en de inhoud daarvan, en hoe dat mensen beïnvloedt.

Marketeers zijn zich bewust van Facebook – als eerste.

De eerste die Facebook ‘doorhebben’ zijn marketeers. Om het te gebruiken voor verkoop. Dat is prima, maar kan de jongste generatie ‘oprecht’ van ‘verkoop’ nog wel onderscheiden? – als het zo wordt misbruikt. Er zullen velen volgen, echt en onecht zijn onafscheidelijk en het maakt mensen op een gegeven moment niet meer uit.

De gevolgen? Ze zijn al te zien als je het wilt zien. Zo ook wat betreft Twitter en de politiek: Causaliteit kent veel stappen, die niet in 144 tekens zijn uit te leggen, en daardoor alleen al vergezocht lijken. Kan het niet in een tweet worden uitgelegd, dan is het voor velen de moeite niet waard.

Politiek wordt bedreven op Twitter en Facebook, en iedereen accepteert het. Dat het wereldbeeld schokkend simpeler wordt voor velen moet niet als verrassing worden gezien. Zaken als politiek ZIJN ingewikkeld, moeilijk en per definitie intellectueel – de mediale (steeds kleiner wordende) samenvatting is het tegenovergestelde. Er is geen ruimte voor verdieping en nuance in 144 tekens, of op Facebook. Het gaat erin als koek. Hoe minder mensen hoeven na te denken, hoe beter. We worden vrijwillig dommer met de dag. De digitale lobotomie!

Praten om het praten

Voor de meeste Facebookers, is het doel de meest oninteressante dagelijkse bezigheden delen: hoe narcistisch exhibitionistisch kan het zijn. “ik zit nu op de bank dit artikel te schrijven”. Het artikel zelf is dan niet meer belangrijk: slechts de actie van het opschrijven.

Praten om het praten, zo kort en alledaags mogelijk. Diepgang wordt niet ‘geliked’. De vrijwillige Big Brother, op de knulligheid van ons bestaan. Misschien lijkt het hierdoor wel echt, omdat we zelf niet meer realiseren dat we ook op de bank zitten te lezen. Om het nog maar niet te hebben over de onvrijwillige privacy schennis: je weet niet waar je al persoonlijke gegevens heenvliegen achter de schermen. Mensen geven ‘privacy’ graag op voor herkenning, status en exhibitionisme. Is oppervlakkigheid een gevolg van de media of de media een gevolg van de oppervlakkigheid? Het werkt heen en weer.

Nu weet ik EINDELIJK waarom ik erop zit. Om maar eens niet ‘leuk’ gevonden te worden. Tegen de schaapstroom in.

DAT vind ik leuk! Word ik maar een zeurpiet geworden – als de identiteit van mensen opgehangen wordt aan de sociale status binnen Facebook, zal dit artikel een bedreiging voor ze zijn. Mooi. Leert uzelf kennen menschwezen. Het gaat me om het effect, dat nu even niet ‘Leuk’ hoeft te zijn.

Wat doet Facebook met jou en ben je er bewust van? Sta je er wel eens bij stil?

De denkende Facebooker.

Jurriaan Schalken

P.S.

Ironische bijwerking van dit artikel? Als je het niks vindt, Like je het niet.

Als je het snapt ook niet. Best onhandig als je een verhaal wil vertellen over het medium zelf, binnen het medium. Zelfcensuur in optima forma.

Doe maar ‘Like’ dan, zo hypocriet, narcistisch en exhibtionistisch ben ik geworden al – maar wel bewust hè!

Mijn bijdrage op Facebook, is puur een spiegel. Ik zend alleen en reageer nauwelijks. Het is mijns inziens namelijk geen communicatie medium, maar een exhibitionistisch status platform – daar voldoe ik aan nu. Ik moest even introspectief zoeken, maar that’s it.

Voor de relativering / leuk / om te lachen:

Click here to view the embedded video.

Vormgeving en reclame heeft als enige doel momenteel, om mooi te zijn. Maar wat is mooi? Vorm dat iets met je doet en doordringt, of stijlistische zelfbevrediging? Style = fart, schreef Stefan Sagmeister. In plaats van inhoudelijke representatie, bevinden we ons in de esthetiek om de esthetiek. De visuele luchtkastelen die als hoogste doel hebben Awards te winnen. Sommigen vormgevers denken serieus dat ze kunstenaars zijn.

Veel vormgevers zijn goed in de laatste stijlistische trucjes, wat ik erg knap vind, en ook echt kan waarderen op het gebied van de vorm zelf. Wow, wat mooi. Maar wat houdt het in? Is het ‘wow-effect’ het hoogst haalbare? Moet vormgeving alleen maar WOW teweegbrengen of zijn er meerdere doelen, emotionele en rationele gevolgen te bedenken? Niet in de reclame/marketing sector, merk ik op, na er 12 jaar voor gewerkt te hebben. Hier staat vormgeving in dienst van valse beloften en visuele utopiën, die bereikbaar zouden moeten zijn door het kopen van producten/afnemen van diensten.

Deze esthetische zelfbevlekking, met puur narcistische uitgangspunten, is zichzelf voorbij aan het schieten. Mensen (vaak consumenten geheten), gaan niet naar bijvoorbeeld een website voor design. Ze komen voor de functionaliteit en inhoud (content geheten in de marketing, om te verhullen dat marketing an sich inhoudsloos is). Dus er wordt inhoud bedacht, in een stijlistisch zo geil mogelijk jasje. Het gevolg? Authenticiteit is, ook al is het nu zelfs marketingterm geworden, bijna nergens meer te vinden. Design moet in de tijd passen, moet vooral opgeklopt zijn omdat het een doel op zich is geworden. Alsof designers kunstenaars zijn. Ik vind deze illusie bespottelijk want de meeste designers en marketeers zijn verkopers van producten of diensten.

Dat verkoop in een zo hoog mogelijk luchtkasteel verpakt moet worden, heeft ermee te maken dat de reclame nergens meer naar verwijst. Bedrijven hebben geen betere producten, al helemaal geen goeie service, laat staan enige vorm van menselijkheid. De menselijkheid die de meeste bedrijven tentoonspreiden, is gemaakte menselijkheid in reclame uittingen. Lachende mensen, in mooie omgevingen. Wel eens gelachen terwijl je aan de lijn zit met een helpdesk? Voel je je als mens behandeld? Bedrijven steken al hun geld in ‘identiteit’, ‘strategie’ en beeldvorming – lees: je anders voordoen dan je bent. Zodra je klant bent, wordt er zo HARD mogelijk bezuinigd op service. Er zijn tegenbewegingen gelukkig, en die bedrijven help ik graag met het uitdragen van een correct beeld – ik probeer dit altijd uit te dragen, maar je hebt als freelance art director/designer geen invloed op de bedrijfsstructuur. Gelukkig ben ik ook al betrokken geweest als creative director bij het neerleggen van de introspectieve bedrijfsidentiteit. Bedrijven beginnen door te krijgen dat er in hun verdienmodel iets wringt.  Maar verreweg de meeste instanties hebben mooie plamuur op inherente lelijkheid. De vorm als hoogste haalbare.

Ik doe er niet meer aan mee, want het is bedrog. Op elk kantoor zitten mensen, aardige, minder aardige, onder tl-balken achter een beeldscherm. Was het niet voor de grafische identiteit, zijn deze werkplekken volledig uitwisselbaar. Het verschil in ervaring (experience design) van een bedrijf is alleen te merken in de beeldvorming. Meer dan ooit, bekijken mensen, en met name jongeren, ‘de werkelijkheid’ door een schermpje. Mensen hebben contact met anderen door een schermpje. De schijnrealiteit die media heet, heeft grondige sociaal-culturele gevolgen. Voor onze omgang met elkaar, en onze blik op de wereld. Beetje jammer dat erg weinig mensen zich daar ook maar een beetje verantwoordelijk voor voelen, of er überhaupt holistisch mee bezig zijn. Het is niet eens een discussiepunt. Ironisch genoeg vind de strekking van dit betoog wel gehoor bij mensen die iets inhoudelijks te melden hebben, en vaak niet bij de mensen die ik als collega moet beschouwen, op het gebied van de vormgeving – en dan duid ik met name op de reclame sector.

Daarom werk ik het liefst voor omroepen, onderwijs, ngo’s, musea, de journalistiek. Daar is tenminste inhoud. Daar kan vormgeving naar iets diepers verwijzen. Het gaat ergens over. Het is geen opgeklopte lucht, dat als haalbare realiteit verkocht wordt. Niet dat het lelijk moet zijn, maar de intentie is niet vorm om de vorm, vanwege gebrek aan inhoud. De schoonheid straalt van binnen naar buiten, hoop ik dan.

Reclamemensen; jullie zijn geen kunstenaars, maar verkopers.

Dat is geen probleem, maar wees er eerlijk over. Naar jezelf, en naar anderen.

Ik heb geen hekel aan individuele reclame-uittingen; Nederlanders zijn de beste in het maken van mooie, grappige, vaak ironische en scherpe reclame’s. Maar de hele industrie, de hele beweging, vertekent ons beeld van onze levensdoelen en prioriteiten. Shopping malls zijn onze kerken. Als kinderen niet de laatste Blackberry hebben worden ze kapot gepest. En pesten houdt nu niet op bij de voordeur, social media dringt elk aspect van je leven binnen. Introspectie is vereist voordat alles in de hens vliegt. Degene die de boel in de fik steken weten niet waarom ze het doen, omdat ze slechts valse identiteiten met valse intenties als voorbeeld hebben.

Design kan een effect hebben, maar als het hoogste doel verkoop en ‘wow’ is, snap je kunst niet, en onderken je de verantwoordelijkheid als vormgever/beeldmaker. Kunst brengt iets te weeg, kan leiden tot introspectie. Het kan misschien zelfs wel een negatieve emotie teweegbrengen, dat dit ook waarde kan hebben, daar willen de meeste creatieven niet aan. Ik beweer niet te weten wat kunst precies inhoud, het is niet te definiëren. Het kan ook verkocht worden, maar het inhoudelijke doel gaat verder dan verkoop alleen, het staat niet in dienst van verkoop en het winnen van Awards. Was ontwerp maar zo authentiek als de kunst. Het lijkt wel alsof de creatieve industrie vooral bezig is met zelfbevestiging vanuit de eigen sector – wat leidt tot een visuele cirkel van beroepsdeformatie (en elkaar maar op de schouders kloppen). Ik zal mezelf dan ook wel impopulair maken bij sommigen. Dan weet ik tenminste met wie ik wel en wie niet wil werken, en andersom ook!

Mensen zijn het gooien met mooie stijlistische bagger over niet al te lange tijd zat (ik doe hier een voorspelling, houdt me eraan), hoe ‘kunstzinnig’ ook – want de intentie is niet zuiver. Daarom volgt de troep elkaar ook zo snel op – campagnes geheten. Je moet wel shit blijven gooien, anders blijft het niet plakken. En eenmaal ondergedompeld in bagger, ruik je het niet meer. Ik heb als doel dingen te maken, die tijdsloos zijn, en meegaan. Ik denk langer dan ik maak. Ik ben een vreemde eend in de bijt. De meeste mensen duiken direct achter de computer en maken de mooiste niksheid. “Kritiekloze spielerij” zoals Wim Crouwel het zelf noemt in het NRC Next interview (16 augustus). Ik hou van experimentele vormgeving, van alle aard. Maar wat is de intentie? Is er over nagedacht of gaan we kritiekloos mee in een stroom, en hebben we zelf geen invloed op de richting? Dat hebben we wel, we kiezen er alleen niet voor. We zijn niet bewust.

Kwaliteit dat naar iets diepers verwijst, blijft. Mooi is een heel subjectief en tijdsgebonden gegeven. Het vrouwbeeld ten tijde van Rubens was wat anders dan nu ten tijde van de reclame. Wat is waar? Er is geen ultieme waarheid, er is vooral tijdsgeest. Kijk naar webdesign – vaak door techniek gedicteerd. Dat dateert heel snel. Als het niet functioneel of inhoudelijk relevant is, is het al snel vervangen. Mijn doel met vormgeving, is naar iets diepers te verwijzen. Vaak aan dovemansoren gericht in de sector; er is meestal überhaupt geen inhoud en mensen zitten te veel vast in wat op dat moment als mooi wordt ervaren zonder introspectie, reflectie of onderbouwing. Mensen haken soms na 2 minuten van m’n gelul af, en begrijpelijk. Daarom dit artikel, m’n beweegredenen gaan dieper dan vorm, ik voel me zeer verantwoordelijk voor wat ik maak.

Wim Crouwel, oprichter van Total Design (nu Total Identity), mijn voorbeeld, heeft logo’s gemaakt die in het begin soms als lelijk werden bestempelt. Het werd de Nieuwe Lelijkheid genoemd in HP/De Tijd in 1976.

Sommige zijn al wel 50 jaar in gebruik, zoals de logo’s van Auping, Randstad en Friesland Bank. Vergeet de iconische postzegels niet. De meeste mensen denken niet ‘mooi’ als ze naar de logo’s kijken, ze denken aan hetgeen gerepresenteerd wordt – wat mijn inziens het doel is van vormgeving (maar, ik vind het prachtig, mede daarom!) Ik heb de eer gehad met zijn ontwerpen te mogen werken. Toen mijn scriptie (De Herdefiniëring van Typografie) af was, heb ik het naar de heer Crouwel gestuurd, met een handgeschreven brief. Ik kreeg een prachtig handgeschreven brief terug. Zo aardig, inzichtelijk, kritisch en mooi geschreven. Het gaf ook meteen aan dat zijn generatie nog netjes heeft leren schrijven, ik schaamde me dood voor mijn slordige handschrift na het ontvangen van zijn haast kalligrafisch werk.

Hij is een icoon van de Nederlandse vormgeving, niet vanwege een stijl wat mij betreft, maar vanwege zijn inhoudelijke, technische en typografische verdieping – het doet iets met me. Dat is niet altijd te definiëren, maar moet dat? Zijn vormgeving voor het Stedelijk Museum verwijst naar kunst, en dat is niet altijd te definiëren – sterker nog, het kan kapot ‘gedefinieerd’ worden. Hij durfde tegen de tijdsgeest in te gaan, terwijl veel mensen het niet snapten – of het ook maar probeerden te snappen. Het is wel tijdsloos, het heeft nooit een ‘wow’ effect.

Vorm mag echt wel mooi zijn, en dat vind ik de ontwerpen van Crouwel zeker. Maar als alles mooi gemaakt wordt, ook dingen die inherent lelijk zijn, ben je aan het liegen. Ik heb als doel om functionaliteit en inhoud zo transparant mogelijk te weerspiegelen, zodat de vorm de inhoud niet verbloemt en verbergt. De ervaring die ik heb, als vormgeving iets teweeg brengt, gaat veel dieper dan ‘wow’. Ik heb zo ontzettend veel special effects, games, designs gezien, die me jarenlang ‘geWOWed’ hebben, ik ben er klaar mee. Niks wow-ed me überhaupt meer. Er is een overdosis aan WOW. Beetje vermoeiende, vaak op testosteron gedreven ‘in your face’ stoerdoenerij. Het maakt pas echt indruk op me, als inhoud, vorm en functionaliteit onafscheidelijk een geheel zijn. Ik denk zelfs, dat als je echt iets te vertellen hebt, een ‘wow’ effect een hoes is die je voorkomt dat er dingen echt op je inwerken. Mensen willen snel resultaat, een snel effect. Hoe sneller dat effect, hoe korter het design meegaat – want hoe meer passend in de tijdsgeest.

WOW en het sociale netwerk gevolg ‘Vind ik leuk’ zijn tekenen van pure oppervlakkigheid. Je kan op Facebook ook alleen iets Leuk vinden. Ik ben daar inmiddels allergisch voor, want ik vind het niet leuk. Ik ga daar maar een knopje voor ontwerpen: Vind ik kut.

Vind ik oppervlakkig. Vind ik leugens. Vind ik indoctrinatie. Vind ik massahysterie. Vind ik bedrog. Maar ook: Vind ik genuanceerd. Vind ik onderbouwd. Vind ik verheffend. Vind ik hartverwarmend. Vind ik lief. Nee, alles moet ‘leuk’ zijn, dat kleine onschuldige knopje heeft grote gevolgen voor de informatie die we spreiden, en accepteren.

Ik heb liever pure lelijkheid dan onechte mooiheid. Als het maar wat met me doet. Geld en Awards zijn een leuk gevolg van werken in de ‘creatieve’ industrie, maar niet mijn doel. Was het wel overigens, als ik eerlijk ben. Het is een vermoeiende bezigheid, en niet puur. De werken waar ik het meest trots op ben, zijn ontwerpen die het langst zijn gebruikt en door de opdrachtgevers niet losgelaten willen worden. VPRO Tegenlicht, waar ik 9 jaar geleden het logo en de leader voor heb gemaakt, wordt nog steeds gebruikt. Vormgeving dat zo lang meegaat, komt zeker op televisie, niet vaak meer voor. Het is dan ook geïnspireerd op het gedachtegoed van Crouwel. Het heeft nooit ‘wow’ als effect bejegend. Het heeft wel Awards gewonnen, maar dat was het doel niet (ik noem dit als voorbeeld omdat ik het inhoudelijk ook het beste programma vind).

Ontwerpers moeten goedkeuring van collega’s en designjury’s niet als doel hebben, dat is narcistisch en leidt tot stijlistische inteelt (Apple was origineel, nu lijkt alles op Apple – het past naadloos in het rijtje maar het doet niks meer). De industrie deelt elkaar dan ook veel prijzen uit. Mooi hoor. Ontwerp is een prachtig beroep, dat nog nooit zo veelvoorkomend was in zoveel media, maar nog nooit zo oppervlakkig en betekenisloos. Kansloos.

‘Gewoon omdat ik het mooi vind’ was het slechtste argument op de kunstacademie, en terecht! Het is het meest veelvoorkomend argument in de reclame nu. Waarom?

Omdat er achter al dat mooie (en mooi is het vaak), valse beloftes schuilen, die voor niemand haalbaar zijn – zelfs niet na het kopen van het gerelateerde product.

De oppervlakkige onechtheid zal ineenstorten. Daarvoor moet de industrie gewoon precies doorgaan waarmee het momenteel aan het doen is, elkaar awards uitdelen, op de borst kloppen, veel geld verdienen en de mensen (consument) in de reet buffelen. Voor dit gegeven eufemismen bedenken doet onder voor wat er aan de hand is, sorry. Er zijn merken, met name nieuwe, die uit deze menselijke onvrede ontstaan – gelukkig wel.

‘Je bent te filosofisch’ werd me verteld een paar jaar terug bij een reclamebureau. Ik dacht echt dat ik de verkeerde baan had. Tieten en humor, dat verkoopt – is serieus het motto van deze alom geprezen reclameman. Nu besef ik, dat er binnen de reclame geen enkele verantwoordelijkheid genomen wordt voor het sociaal culturele gevolg waar marketing, als stijlistisch opgeleukte poep van het kapitalisme, onder andere verantwoordelijk voor is. Net zoals het bankwezen, is er inherent niks mis met marketing en het kapitalisme, maar de egocentrische drijfveren en valse beloften beginnen serieuze woede bij de consument (oeps: mensen) teweeg te brengen.

Mensen zijn geen doelgroep. Mensen zijn geen ‘persona’. Mensen accepteren bullshit die niet waargemaakt wordt niet veel langer meer. Mensen (consumenten) komen er tegen in weerstand.  Tijd voor voor een beetje introspectie, ‘creatieven’. We zijn er nu met z’n allen achter hoe we dingen ‘vet’ kunnen maken. We zijn heel goed geworden in leugens zo mooi mogelijk verpakken. Het is tijd voor een vormdieet. Less is more. Ik ben een functionalist, maar niet in de droog conceptuele vorm. Ik wil dat mensen door de vorm heen kunnen kijken. Ik maak dingen, die ik vanuit mijn visie, het best vind passen en ook het mooist vind – op grafisch, inhoudelijk en conceptueel vlak.

Ik leg mezelf hier wel erg bloot. Maar, het gebrek aan authenticiteit, is niet mijn probleem. Ik weet dat ik collega’s heb, die aan de hand van dit betoog, zeggen: dat moet je niet doen! Hiermee snijd je jezelf in de vingers. Nou, ik snijd mezelf liever in de vingers, dan in het hart. Het is het probleem van de gehele verkoopsector (marketing/design/reclame), of ze dat (willen) inzien of niet.

Marketing en ontwerp zijn niet alleen onderdeel van het kapitalisme, het is onderdeel geworden van de gehele democratie: de beeldvorming – niet de verwijzing naar iets werkelijks – staat centraal. Ook bij de politiek en journalistiek. Door te werken met journalisten ken ik het begrip hoor en wederhoor. Grappig dat juist hiervoor in de beeldende journalistiek weinig ruimte/tijd voor is. Introspectie al helemaal niet. Als beeldmaker ben ik erg bezig, met het belang van beeld en beeldvorming, en de puur stijlistische exercities zijn onderdeel van het probleem. Het moet allemaal te snel. Niemand heeft ook tijd om echt na te denken, ons vak houdt al vaak nachtwerk in om een deadline te halen. We racen naar de inhoudelijke afgrond, maar we hebben wel veel Awards en geld op zak. Wow.

Kijk maar eens hoe lang je mensen voor de gek kan houden op het gebied van economie, politiek of marketing. We leven in de verheerlijking van utopiën door reclame, en aan de andere kant dystopiën op het gebied van nieuws. Media is manisch, en kijkt niet naar zichzelf, en het bekritiseert zichzelf al helemaal niet. Het laatste wat het doet, is mensen voor zichzelf beschermen. De meeste mensen zijn kritiekloze mediasponzen. Ook al denkt men inhoudelijk te discussiëren, het is altijd binnen het frame van de media. “The medium is the message”.

Marshall Mcluhan (een andere held van me, hij voorspelde de ‘global village’, het internet 50 jaar geleden) zei: “We are living way ahead of our thinking”. We lopen qua kennis en begrip altijd enorm achter op de huidige media. Ik zou het nog sterker willen stellen, het ‘denken’ heeft plaatsgemaakt voor ‘emotie’ dat elke kant opgestuurd wordt door de media. De media zijn niet meer zo makkelijk in te delen als radio, tv en krant. Het internet is niet een extra medium, het bevat alle voorgaande en is veel immersiever. Voor jongeren is informatie en communicatie altijd en overal beschikbaar in elke vorm. De meeste mensen zijn ‘with it’, oftewel ondergedompeld in de media en ‘tuned in’. Zo zie je door de bomen het bos niet meer. Holistische meningsvorming, en het analyseren van deze processen an sich, gebeurt weinig, zeker niet in de industrie die deze media creeërt.

Mensen zijn op zoek naar identiteit, maar we zijn omringd door valse identiteiten in de media – met valse intenties en beloften. Mcluhan zei ook: “All forms of violence are a quest for identity”. Het externaliseren van de zoektocht naar een zelfbeeld, door reclame en dingen kopen lijkt tot een veel grotere innerlijke leegte – dat weer opgevuld wordt door… shoppen. Ik ken geen vormgever die zich hier mee bezig houdt. Dan moet ik het maar doen.

Het internet, nu nog een open medium, kan het tij doen keren, Het is inherent transparant – hoe hard overheden en bedrijven er ook controle op uit proberen te oefenen. En dat beginnen westerse overheden – met Cameron voorop – nu al te doen. Het zal de identiteitsbom harder doen barsten. Eerlijkheid overwint, durf ik nog te geloven. Dit gaat helemaal vanzelf, ook zal het voor velen een schok zijn.

“I have no point of view”

“It is impossible to have a point of view in the electric age, and have any meaning at all”

“An idiot means a very private person, I am becoming less and less private (because of media)”.

I’d much rather be an idiot”.

Marshall Mcluhan

Mijn doel is, om mijn visie uit te dragen, door deze eerst inhoudelijk te benoemen, middels het betoog hierboven. Het is ook een zoektocht, naar mijn eigen identiteit als mens en beeldmaker. ANTIWOW.org komt binnenkort online, met artikelen, zoals deze. Als mensen willen discussieren, graag. Het gaat me om het debat zelf. Tot die tijd kunnen mensen me mailen, of hier reageren. Feel free to disagree, maar het liefst op basis van argumenten; geen dualistische kadreringen die discussie juist voorkomen.

De oppervlakkigheid, is De Nieuwe Lelijkheid. En dat…

De denkende vormgever - Jurriaan Schalken

Oprichter ANTIWOW.org en Directiondesign.nl

Mijn visie in de praktijk.

> Download Thesis “De herdefiniering van typografie” (HKU, 2001).

De scriptie is opgestuurd naar de Van Dale, met een positieve reactie als gevolg – en dat was het. Delen hieruit zijn gepubliceerd in ontwerptijdsschriften. De definitie van het woordenboek was 10 jaar geleden ten tijde van de scriptie, achterhaald – nu helemaal. Nog steeds staat er:

ty·po·gra·fie de; v manier van drukken: een boek met een mooie ~

Serieus? Mensen lezen nu meer dan ooit, maar meestal vanaf een BEELDSCHERM.

Hoe onderken je een compleet vakgebied? Lees de VanDale. In Engelse woordenboeken is het niet veel beter, overigens. Het is een goed voorbeeld, van de praktijk die een mediadefinitie al 20 jaar lang heeft ingehaald. Als je televisie en film meerekend, is de definitie al 100 jaar over datum.

Marshall McLuhan, was right again: “We live ahead of our thinking”.

> Directiondesign.nl

In mijn portfolio vind je werkt voor de VPRO, NTR, het Geldmuseum, NGO’s en allerlei commerciele opdrachten, waar ik nog steeds trots op ben. ANTIWOW, betekent niet anti-commercieel. Ook commerciële instanties, krijgen langzaam door, dat onechtheid niet langer standhoudt. De ‘toegevoegde’ waarde, zit niet in het binnenhalen van klanten, maar deze behandelen zoals ze dat voorhouden middels externe uittingen.

links:

Wim Crouwel:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Wim_Crouwel_(ontwerper)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Total_Design

Marshall Mcluhan:

http://www.marshallmcluhanspeaks.com/

Must see for everybody involved in media.

http://en.wikipedia.org/wiki/Marshall_McLuhan

http://www.youtube.com/watch?v=K8J6uEUXlR0

Global Village: “if the audience can become part of the process of making the add, it is happy”

McLuhan predicts in the 1960′s: User cocreation in a network society.

http://www.youtube.com/watch?v=OMEC_HqWlBY

“Marshall Mcluhan is taken far too seriously”. “An idiot means a very private person, I am becoming less and less private (because of media)”. I’d much rather be an idiot”. ” I don’t have a point of view” (Beste televisie interview vorm ooit, met die draaiende stoel.)

http://www.youtube.com/watch?v=FvATW2nfYZg&NR=1

“Collective mind without any individual consciousness” (because of television).

http://www.youtube.com/watch?v=HeDnPP6ntic&feature=related

“The World is a global Village”.

Wat verlang ik naar televisie zoals dit, wellicht ben ik in de verkeerde tijd geboren.

Gelukkig hebben we VPRO Zomergasten, Tegenlicht en andere documentaire en interviewprogramma’s nog. Dit zeg ik niet omdat het m’n favoriete opdrachtgever is, dit zeg ik omdat ik ik daarom extra trots ben om voor ze te werken (doodvermoeiend: politiek dualistisch plaatsen van omroepen overigens, ga eens kijken en luisteren). Dualisme voorkomt kijken en luisteren, wel makkelijk, dan hoef je de mening nooit aan te passen.

http://www.youtube.com/watch?v=NNhRCRAL6sY&feature=BFa&list=FLeiiRbvZJ7Hc&index=2

McLuhan voorspelt ‘world connectivity’ in 1965. Nostradamus, eat your heart out.

Inspirerende visies van Mcluhan, maar waar is de hedendaagse media-analyse en introspectie? Zonder opiniemakende koppen? Media lijkt wel inherent populistisch. Bereik, met kijkcijfers en verkoop als hoogste doel, gijselt zelfs de journalistiek. En ze hebben het niet door. Er is alleen beeldvorming. De ‘winnaars’, zijn de mensen die deze taal beheersen – feiten zijn irrelevant.

Voor de relativering:

Jiskefet Multilul:

http://www.youtube.com/watch?v=NR9f00ju1sQ

Dit is geen persiflage. Als je ooit met reclamemensen hebt gewerkt, ze zitten ertussen . Geeft ook meteen het manipulatieve van de sector aan. Maar ik lig vooral krom van het lachen. Jiskefet: Meesters.

]]> http://www.directiondesign.nl/blog/?feed=rss2&p=848 0 http://www.directiondesign.nl/blog/?p=826 http://www.directiondesign.nl/blog/?p=826#comments Tue, 08 Feb 2011 09:05:29 +0000 Jur http://www.directiondesign.nl/blog/?p=826

Last night the Mediamonks 10 jaar celebration video went online, filmed by Lars and me. What a party, seriously. How strong and cool can a media brand get? It was packed. It was happening. It was mental.

Watch in Full HD on Mediamonks facebook

How it was shot
Lars and I both shot handheld, with and LCDVF voor better focus pulling and handling. The fish eye footage was shot with a Steadicam Merlin. I shot the leader (lightbulbs) with a small homemade setup with a dimmer, using a glidetrack and macro lens.

Equipment used:
2x 5d mkII
2x Sennheiser MKE 400
Sigma fisheye 15mm 2.8
Canon 24-70 L 2.8
Canon 35 L 1.4
Canon 24 L 1.4
Canon 85 1.8
Nikkor 28 1.4
Nikkor 50 1.4
Nikkor 105 2.8
Steadicam Merlin
Glidetrack
Monopod
Macro ring

Yesterday was TEDxAmsterdam, a wonderful inspiring event about Technology, Science and Design. We were nominated with project On the Ground reporter for the TEDx Challenge Award.

Respect to the winners: Wind Drinker, a great project. I was very nervous for the presentation on stage at the Stadsschouwburg (City Theater) for about 800 people on site, and many more watching live online or in 50 other locations in the Netherlands. There were many great speakers, and it was an honor to be part of an TED event, and to be nominated! Thanks to the organisation behind TEDx.

TEDx Nominees

Butch and Sundance and I have been nominated for a TEDx award! We will have a presentation on the 30th of November and are in the run for a lot of money for the project. We are nominated with “on the ground reporter: afghanistan” the sequel to the succesful online game. For more info visit the TEDx website: TEDx Amsterdam Nominees

An impression of the 2010 Taekwondo visit to Korea. From Jeju Island to Seoul, from the buddhist lifestyle to the official Kukkiwon Taekwondo trainings & demonstrations. It was a 10 day trip, and filming/photographing happened quickly in between trainings & travels.

Watch or Download Full HD on Vimeo
Watch Full HD on Youtube

I was there to train and experience the country but couldn’t leave my camera at home of course. It shot 160GB of data, which is a personal record for me on a holiday. A very inspiring journey organized by Grand Master Ben Hur & Master Jose Andrade. Thanks to the Masters and the great team!

Filmed & photographed with the Canon 5D Mark II by Jurriaan Schalken

More info, pictures & video will be here soon!

This the music video of “The Comfort” by the Dutch Band MOSS. MOSS was featured in several Dutch television and radio shows, also being called “the best Dutch band in years” by OOR magazine. It is an honor to make a video for such a talented band, which their strong support and openness for our ideas. The music video is broadcasted on MTV Brand New (Netherlands).

(Please go to Youtube for smoother playback or select a lower resolution if it does not play smoothly)

The Music Video can also be seen on:
> 3FM (large Dutch Radio station)
> MTV Brand New (NL)
> Speakerheadz (NL)
> Applysomepressure.com (NL)
> Alternative Blog (NL)
> Front Stage Music
> Planet 5D
> Cinema 5D
> MOSS the band website

Concept / Production
The theme of the Album “Never be scared / Don’t be a hero” is light, the theme of the song “The Comfort” is convergence, synergy and people coming together to create.
We had several concept meetings and ideas. But after a while I came up with the idea for a very graphic approach, that is recognizable and elegant in its simplicity (not that actually doing it was simple). Since their album cover features an out of focus photograph of lights, I wanted to stick close to that for coherence. So circles became the main theme, with the bandmembers as silhouets in front of it. I made storyboards and designs in illustrator, and Rogier (my very talented brother) made the animations and video sketches of our ideas. The concept was approved and then I had to manage the people, setting a day for the shoot and make shotlists. Timelapse photography was done to set the context (Amsterdam) and tell to ‘story’ of travelling / being invited to (“come out take care and see”) the bands practice space. The camera was on a tripod, then I walked to the next point (planned ahead ofcourse – in front of a billboard to feature the studio shots) and stopped for 20 minutes, and then walking to the next again, etc etc. The results in the chaotic light effect used in the video, which is actually only 2 very long shots combined. This bands practice space in the video, is set under central station Amsterdam since they are heavily constructing the North – South line – a bit of an Amsterdam incrowd joke (the construction takes ages). Their actual practice space is not located there .

Some edits (beginning + ending) were made by Rogier in Final Cut Pro, but all the final editing and compositing were done in After Effects. The shots are way too complex for Final Cut, and I started to built it directly in AE, and Ram preview, check, change, etc etc. It’s about 250 layers, with 21 megapixel timelapse shots and all the Full HD studio material, in combination with photographic stills (115GB in total).

> view original storyboard (png)

Making of
Here you can see the making off, filmed on set (1 day) by Lars, Rogier en Michiel. A pretty rough cut, but hopefully it gives some insight into the rearprojection process we used.

(everything was shot at 30fps, before the Canon 24/25p firmware upgrade, that’s why we sped up the sound by 20% to slow it down to 25fps in post).

Credits
Jurriaan Schalken: (Creative) Director: managing / concept / storyboarding / graphic design / compositing / color grading / editing / timelapse photography
Rogier Schalken: Motion Director: concept / concept case study videos / rear projection animations / 3d animation / editing (Thanks bro for doing so much next to your Motion Director job and family!)
Mick van Dantzig: Director of Photography on set / Lighting / testing / onset time management (Thanks Mick, great work, also for the professional on set experience, exactly within the planning!)
Lars Steenhoff: On set B camera / making off camera (Thanks for bringing the beamer and glidetrack)

A big thanks goes out to MOSS, for giving us this oppertunity! Especially Michiel Stam, who introduced me to the band. Thanks to Finn, for helping out with the frame exact timing of the video. Thanks to Het Licht for providing us with the rearprojection canvas and equipment for a very nice price and good service.

Thanks to Berend Janssens from Canon Professional Network Netherlands, for the support and allowing me to use the 16-35L 2.8 lens for the timelapse shots. This is how customer relations / support should be.

Equipment used
Canon 5D Mark II (2) & 7D
Canon 50mm 1.4 lens
Canon 16-36mm 2.8 L lens
Canon 24mm 1.4 L lens
Canon 85mm 1.8 lens
Gitzo tripod
Glidetrack
Sony HD Beamer
Rearprojection screen + canvas
Apple Laptops
Adobe After Effects
Final Cut pro
Photoshop
UDMA compact flash cards

This is an edit of footage I shot for Exact (for Mediamonks), directed by Rogier Schalken and edited at Mediamonks. We followed 4 small and very different companies who use EXACT accounting software that ensures they can focus on their businesses. The clip is embedded on the EXACT website, to give it a more personal touch.